اطلاعات عمومی

یک تحقیق نشان می دهد مردانی که بیشتر به اوج لذت جنسی می رسند، بیشتر از مردان دیگر عمر می کنند.

این تحلیل که جزئی از یک تحقیق مربوط به بیماری های قلبی مزمن است، نشان می دهد که رابطه جنسی منظم، خطر مرگ را تا ۵۰ درصد کاهش می دهد. تیم تحقیقاتی دکتر دیوی اسمیت، پس از تحلیل میزان مرگ و میر در جمعیت ۱۰۰۰ نفری مردان ۴۵- ۵۹ سال، به این نتیجه رسیده است: «به نظر می رسد که رابطه جنسی، به حفظ سلامت مردان کمک می کند.»

به گفته این محققان، دلیل انجام این تحقیق این بود که اطلاعات چندانی در مورد ارتباط بین رابطه جنسی و مرگ وجود نداشت؛ فعالیت آنها محققان دیگر را نیز ترغیب کرد تا مطالعات مشابهی را، به ویژه در مورد زنان که اطلاعات مربوط به آنها بسیار اندک است، انجام دهند.تیم تحقیقاتی دکتر دیوی اسمیت، مردانی را مورد مطالعه قرار دادند که دچار بیماری قلبی بودند و هدف آنها این بود که دریابند رابطه جنسی منظم به بهبود بیماری های قلبی کمک می کند یا نه. آنها پس از توضیح هدف تحقیق خود، از مردان در مورد میزان روابط جنسی آنها پرسیدند و پاسخ ها را در طبقه بندی از «هرگز» تا «هرروز» قرار دادند.

پس از ۱۰ سال، میزان مرگ و میر در این جمعیت ۱۰۰۰ نفری بررسی شد. به گفته تیم تحقیقاتی دکتر دیوی اسمیت، میزان مرگ در مردانی که در هفته، دو بار رابطه جنسی داشتند، ۵۰ درصد کمتر از مردانی بود که رابطه جنسی آنها به ماهی یک بار محدود می شد.

محققان نتوانستند عواملی را بیابند که با میزان روابط جنسی مردان رابطه داشته باشد. آنها به دنبال عاملی بودند تا نتایج یافته های آنها را توجیه کند. به عنوان نمونه،‌ مردان سالم تر و دارای اندام متناسب تر که شیوه زندگی سالم تری دارند، بیشتر در رابطه جنسی شرکت می کنند. حتی در این صورت، آنها نمی توانستند دلیل تفاوت میزان مرگ را توجیه کنند. به گفته دکتر دیوی اسمیت، تأثیرات هورمونی روابطجنسی نیز یکی دیگر از عوامل محتملی است که می تواند یافته های این تحقیق را توجیه کند.

تیم تحقیقاتی دکتر دیوی اسمیت به دنبال انجام تحقیقات دیگری در این زمینه هستند و امیدوارند که این نتایج دوباره تکرار شوند. به باور این تیم، مردم باید از فواید یک زندگی جنسی فعال آگاه شوند. به گفته آنها، موارد دیگری همچون مصرف بیشتر میوه و سبزیجات نیز باید مورد توجه قرار بگیرند.

البته دو محقق دیگر، از مطالعات دکتر دیوی اسمیت انتقاد کردند و گفتند:«این نتایج، در مورد بسیاری از بیماری های قلبی که تشخیص داده نشده اند، اتفاق نخواهد افتاد.»