اطلاعات عمومی

یزد از جمله استانهایی است که در شهرها و روستاهای خود قلعهها و آثار تاریخی بسیاری دارد اما اغلب آنها گرچه قدمتی بیش از 500 سال دارند، اما به دلیل اینکه از دسترس دور هستند، مورد بی توجهی قرار گرفته اند و هیچ نظارتی بر روی آنها نیست.

میراث فرهنگی یزد به چند اثر معروف خلاصه شده و مسجد جامع، امیرچخماق، آب انبار شش بادگیری و کمتر از 20 اثر دیگر از مجموع شش هزار و 500 اثر تاریخی استان یزد، مورد توجه نیستند گرچه که نگهداری از بسیاری از این آثار نیز مورد نقد دوستداران میراث فرهنگی است.

یزد در حالی به شهر قلعه ها معروف است که حداقل ماهی یک قلعه در آن فرو می ریزد یا به دلیل عدم نظارت میراث فرهنگی، مورد تصرف قرار می گیرد و پس از مدتی کوتاه، با خاک یکسان می شود که نمونه های بارز آن در ابرکوه و مهریز و اردکان و ... قابل مشاهده است.

ویرانی قلعه ها و خانه های تاریخی خود داستانی غم انگیز است اما غم انگیزتر از آن، تبدیل این مکانها به طویله و استبطل اسبها و ... است.

یکی از نمونه های بارز این نحوه نگهداری که طی روزهای گذشته تصاویر آن توسط عکاس ما تهیه شده است، قلعه تاریخی دولت آباد در روستای گردکوه مهریز است.

این قلعه اکنون به نه تنها در معرض ویرانی است، بلکه در آن تعداد زیادی گوسفند و مرغ و خروس و انواع ماکیان نگهداری می شود.

نمونه این نوع نگهداری در بسیاری از روستاها و شهرهای یزد و حتی سایر استانهای کشور قابل مشاهده است.

در یکی از این موارد اهالی روستا اعلام کردند: چند سال پیش وقتی دیدیم بچه های روستا به پارک علاقه زیادی دارند و قلعه تاریخی روستا نیز می تواند مکانی امن برای بازی بچه ها باشد، چند تاب و سرسره با هزینه خودمان خریداری کردیم و در داخل قلعه گذاشتیم و کف آن را نیز از زباله ها پاکیزه و با سنگ ریزهها، مرتب کردیم اما میراث فرهنگی به محض اطلاع از قضیه آن را تعطیل کرد.

این در حالی است که اکنون که بسیاری از قلعه ها به محل نگهداری بز و گوسفند و مرغ و خروس تبدیل شده یا به مکانی امن برای معتادان مبدل شده، میراث فرهنگی اقدامی نمی کند و در خواب به سر می برد.

نمونه های بسیاری از این قلعه ها و خانه های تاریخی در استان یزد وجود دارد که در استان یزد طی هفته های اخیر به انتشار نمونه هایی از آنها اقدام خواهیم کرد.

عکسهای این گزارش مربوط به قلعه تاریخی و قدیمی روستای گردکوه از توابع بهادران مهریز است که در فاصله 65 کیلومتری مرکز استان یزد قرار دارد.

خیلی‌ها تصور می‌کنند که لاغری و خوش اندامی در گرو نخوردن و رژیم‌های سخت است. اما باید بدانید خداوند مواد غذایی متنوعی آفریده است که به لاغری کمک می‌کنند: ماهی آزاد، چای یا برخی از میوه‌ها خواص لاغری دارند.
در واقع برخی از این مواد غذایی حتی چربی سوز نیز محسوب می‌شوند برای همین چه در رژیم باشید یا نه این مواد غذایی خوشمزه شما را به اندام ایده آل‌تان نزدیک خواهند کرد بدون این‌که زحمتی برای‌تان داشته باشند.

کدو
کدو مسمایی: همیار لاغری
کدو مسمایی حاوی مقدار ناچیزی سدیم و نمک است و برای همین نقش بسزایی در زیبایی اندام ایفا می‌کند. این گیاه خوشمزه احتباس آب را محدود می‌کند اما خود از مایع فراوانی تشکیل شده است. نتیجه این‌که کدو مسمایی حذف توکسین‌ها، چربی‌ها و سلولیت را تسهیل می‌بخشد. در نهایت باید بگوییم که پوست کدو مسمایی سرشار از فیبرهایی است که به کاهش وزن کمک می‌کنند.
میزان کالری: 15 کالری در هر 100 گرم

ماهی آزاد
ماهی آزاد: چربی سوز
ماهی آزاد به ماده‌ای چرب مشهور است. اما این تصور درستی نیست برعکس ماهی آزاد لاغر کننده است. این ماهی حاوی «چربی‌های مفیدی» است که به امگا3 ها شهرت دارند و برای شریان‌ها و مغز مفیدند. این مغذی‌ها از انباشتگی چربی‌های مضر جلوگیری به عمل آورده و به دفع قندها کمک می‌کنند. در نهایت باید بگوییم که برخلاف چربی‌های دیگر، بدن به راحتی می‌تواند امگا3 ها را بسوزاند.
میزان کالری: 170 کالری در هر 100 گرم

سیب
سیب: جلوی گرسنگی را می‌گیرد
سیب سرشار از پکتین است که جلوی گرسنگی را می‌گیرد و میزان قند خون را ثابت نگه می‌دارد.
این میوه کالری کمی دارد و به حذف چربی‌ها کمک می‌کند. فیبرهای سیب در معده حجیم شده و به صورت ژل چسبنده‌ای در می‌آیند که با چربی‌ها مبارزه می‌کند.
توصیه می‌شود سیب (پخته یا خام) را با پوست میل کنید زیرا پوست این میوه حاوی فیبرهایی است که باعث تحریک عبور مواد غذایی از روده می‌شوند. توجه داشته باشید که در 100 گرم سیب با پوست 3,7 گرم فیبر و در 100 گرم سیب پوست کنده 2,1 گرم فیبر وجود دارد.
میزان کالری: 49 کالری در هر 100 گرم

طالبی
طالبی: عالی برای دفع غذا
طالبی یک میوه‌ی ایده آل برای دفع محسوب می‌شود. این میوه سرشار از مواد معدنی مثل کاروتن، فسفر، کلسیم، آهن، روی و مس می‌باشد که همگی دارای خواص ملینی‌اند. نتیجه این‌که طالبی عبور مواد غذایی را از روده‌ها تسهیل می‌بخشد و مانع انباشتگی و اضافه وزن می‌شود.
میزان بالای پتاسیم طالبی نیز به داشتن شکمی تخت کمک می‌کند.
میزان کالری: 118 کالری در هر 100 گرم
شاخص گلیسمی: صفر! طالبی فاقد قند است و میزان قند خون را که باعث ذخیره‌ی کالری‌ها می‌شود، بالا نمی‌برد.

ماست
ماست: پیش به سوی شکمی تخت
بر اساس همان دلایلی که برای سیب بر شمردیم، ماست نیز یک ماده‌ی غذایی مناسب برای رژیم لاغری محسوب می‌شود. این فراورده‌ی لبنی پرطرفدار سرشار از کلسیم است و مصرف آن روش مناسبی برای داشتن یا حفظ شکمی تخت است.
مخمرها یا باکتری‌های ماست به هضم غذا می‌کند. این فراورده‌ی لبنی به عبور مواد غذایی از روده کمک می‌کند و حتی باعث کاهش گرسنگی می‌شود.
توصیه می‌کنیم ماست‌های طبیعی و بدون قند مصرف کنید تا تأثیر آن بیشتر شود.
میزان کالری: 50 کالری در هر 100 گرم

چای ایرانی
چای: مانع انباشتگی چربی‌ها می‌شود
چای نه تنها فاقد کالری است بلکه علاوه بر این میزان قند خون را کاهش داده و تنظیم می‌کند.
در واقع این نوشیدنی پرطرفدار، ترشح انسولین را تحریک می‌کند. انسولین هورمونی است که نفوذ قند به داخل سلول‌ها را راحت‌تر ساخته و در نتیجه میزان قند خون را کاهش می‌دهد و به همین دلیل، انباشتگی کالری‌ها را به حداقل می‌رساند.
همچنین پلی‌فنل‌های چای به سوزاندن چربی‌ها کمک می‌کند. در نهایت باید بگوییم که چای دارای خواص مدّری نیز هست که حذف توکسین ها و چربی‌ها را تسهیل می‌بخشد.
میزان کالری: چای نیز مانند آب فاقد کالری است.

ماهی کد
ماهی روغن
ماهی روغن یا همان ماهی کُد با پوست نازک و میزان بالای پروتئینی که دارد اغلب برای رژیم‌های لاغری استفاده می‌شود. این ماهی سرشار از پروتئین، به راحتی قندها را می‌سوزاند.
علاوه بر این بدن برای هضم مواد مغذی آن کالری زیادی می‌سوزاند. در نهایت این‌که همانند بیشتر غذاهای دریایی، سرشار از یُد است که غده‌ی تیروئید را تنظیم و به این ترتیب کالری زیادی می‌سوزاند.
میزان کالری: 80 کاری در هر 100 گرم

گوساله
گوشت گوساله
میزان پایین نمک موجود در گوشت گوساله ( در هر 100 گرم گوشت، 567 میلی گرم نمک وجود دارد در حالی که همان مقدار ژامبون 6.6 گرم نمک دارد) باعث شده است که این گوشت غذای مناسب برای لاغری محسوب شود. می‌پرسید چرا؟ به خاطر این‌که نمک اشتها را تحریک می‌کند! همچنین باید بگوییم که گوشت گوساله میزان کالری کمتری دارد و با احتباس آب مقابله کرده و باعث لاغری می‌شود.
میزان کالری: 151 کالری در هر 100 گرم. در حالی که در همین میزان استیک و ژامبون به ترتیب 163 و 169 کالری وجود دارد.
دیروز چک باطله است فردا چک وعده ای است امروز است که تنها نقدینه شماست آن را عاقلانه هزینه کنید . .

این تحقیق 36 مدل مختلف را که طی 5 سال گذشته وارد بازار شده اند مورد بررسی قرار داده است.

آی فن 5 به عنوان تلفن جدید اپل در رده پنجم و رقیب آن گلکسی S3 در رده نهم تلفنهای سمی قرار دارند در حالی که تلفن آی فن 2G به عنوان نخستین تلفن پرفروش از سری تلفنهای هوشمند که در سال 2007 وارد بازار شد دارای سمی ترین موارد است و در صدر جدول قرار گرفته است.

جف گیرهارت مدیر تحقیقات این مرکز بوم شناسی اظهار داشت: مسئله اصلی اینجاست که تلفنهای همراه سرشار از مواد و خطرات شیمیایی هستند، اما این وضعیت در آنها به مرور زمان بهبود یافته است.

مرکز بوم شناسی طی بیانیه ای اعلام کرد که هر تلفنی که در این تحقیق مورد استفاده قرار گرفته دست کم دارای یکی از عناصر خطرناک شیمیایی چون سرب، برم، کلر، جیوه و کادمیوم بوده است. چنین مواد خطرناکی از زمان استخراج از زمین تا زمان سر هم کردن قطعات تلفن و روزی که این تلفن خارج از استفاده می شود آلوده کننده هستند.

گیرهارت که خواستار کنترل شدید تر محصولات خطرناک شیمیایی در محصولات الکترونیکی در اروپا و آسیا شد، گفت: علاقه مشتریان به محصولات سالم تر موجب شده که شرکتها محصولاتی طراحی و تولید کنند که برای سلامتی خطرات کمتری داشته باشد.

مرکز بوم شناسی پیشتر میزان سم در اتومبیلها، صندلیهای اتومبیل برای کودکان، جواهرات، شلنگهای آب در باغها و محصولات هالووین را نیز بررسی کرده است.

2. نباید سایز کت و شلوارتان زیاد بزرگ باشد. سرشانه های کت تان باید جذب شانه هایتان باشد. نه بزرگتر از شانه هایتان. از خیاطتتان بخواهید که قد آستین کت تان تا مچ تان باشد نه اینکه تا شستتان و از او بخواهید که شلوارتان زیاد گشاد و بلند نباشد که زیر پاشنه پایتان برود.

3. به نوک تخته کفشتان کمی چرم بزنید. این کار باعث می شود عمر کفش تان زیاد شود.

4. جا رختی های چوبی، کمد لباسهایتان را منظم و مرتب نشان می دهند. درصورتی که جا رختی های فلزی زیاد مناسب نیستند.

5. اگر قصد خرید یک پلیور را دارید، یک پلیور خاکستری رنگ یقه هفت بخرید. این پلیور با یک پیراهن رنگ تیره در پاییز یا زمستان و با یک شلوار جین در بهار ست می شود.

6. کمربند مشکی با لباس خاکی رنگ و شلوار جین همخوانی دارد. کمربند مشکی تنها کمربندی است که همه آقایان باید داشته باشند.

7. کراواتهای باریک تیره رنگ مردها را جوانتر و سردتر نشان میدهد. و بر عکس کراواتهای پهن، با کت و شلوار جین یا کت و شلوارهای دیگر مناسب است.

8. بارانیتان باید با پیراهنتان ست باشد.

9. یک دست لباس رسمی و یک پیراهن مناسب با یقه ای تیز و زیبا داشته باشید.

10. پولتان را برای خرید یک ماهوت پاک کن گران قیمت و تزئینی هدر ندهید. به جای آن، یک رول پارچه ای بخرید که البته بهتر هم کار می کند.

11. در زیر طرز پاپیون بستن با کراوات را آموزش داده ایم. با ما همراه باشید:

مرحله 1 تا 4: به خاطر داشته باشید انتهای کراوات (قسمت مشکی در عکس) را به زیر نوار طوسی رنگ برده و بالا می آوریم.
مرحله 5 تا 6: زمانی که شکل پاپیون درست شد (مرحله4)، آن را با انگشت نشانه و شستتان محکم بگیرید. قسمت مشکی رنگ را گره بزنید. سپس قسمت مرکزی گره را پیدا کنید و قسمت گره زده مشکی را محکم بگیرید. قسمت مشکی و طوسی رنگ را بکشید تا بسته شود. آن را تنظیم و مرتب کنید تا عالی به نظر برسد.

12. یک شال گردن بلند و مشکی داشته باشید و منتظر نشوید تا دمای هوا زیر صفر برسد و آنوقت شال گردنتان را بیندازید. شال گردنتان را با پیراهن، یا کتتان ست کنید.

13. با توجه به تصاویر ببینید چگونه می شود یک گودی در کراواتتان ایجاد کنید. این یک نکته کوچکی است که یک مرد را شیک نشان می دهد.

14. سعی کنید جنس کفشتان از پوست طبیعی حیوانات باشد. زیرا دوام و عمر این کفشها بهتر است.

15. اگر می خواهید لباسهایتان عمر بیشتری داشته باشند، آنها را به خشک شویی بدهید یا با اتوی بخار آنها را اتو کنید.

16. اگر می خواهید جیب کتتان کمی پف داشته باشد باید از دستمال مربع شکلی استفاده کنید و مراحل زیر را روی آن اجرا کنید.

17. همیشه لباس محل کارتان را مرتب داخل کمدتان بچینید.

18. همیشه وسایل شخصیتان را داخل کیفی بگذارید مثل مسواک، خمیردندان، وسایل اصلاحتان و...

19. به خشک شوییتان بگویید لباس هایتان را بدون آهار شسته و خشک کند. شاید گرانتر باشد اما می ارزد.

20. پیراهن طوسی رنگ با هر لباسی قابل ست کردن است. شما می توانید آن را زیر لباستان، یا زیر کت یا حتی با یک پیراهن و یک کتانی بپوشید.

21. یک کیف دوشی داشته باشید. حتی اگر یک کیف دوشی ارزان را با یک پیراهن زیبا حمل کنید، شما را خوش تیپ نشان می دهد.

22. وقتی شما یک کت دو دکمه می پوشید، دیگر کمربند را کنار بگذارید، زیرا به آن نیازی نیست. زمانی که کمربند استفاده نمی کنید، پیراهنتان تمیزتر و بهتر به نظر می رسد.

23. اگر می خواهید دستبند دستتان کنید دیگر کراوات نزنید. زیرا پوشش شما را زننده و سبک نشان می دهد.

24. وقتی با پیراهن یا یک کت اسپرت عینک آفتابی می زنید، یک عینک دوردار انتخاب کنید.

25. کتانی را می شود با پیراهن ست کرد. اما مطمئن شوید که با آن زیبا به نظر می رسید. کراوات را کنار بگذارید و دنبال یک تی شرت، پیراهن یقه باز یا حتی یک ژاکت باشید.

اولیویا منینگ ساکن لیورپول پس از آنکه در یک آزمون هوش امتیاز 162 را به دست آورد، در انجمن منسا که بزرگترین و قدیمیترین انجمن ضریب هوشی جهان است، پذیرفته شده است.

نمره وی نه تنها دو نمره بهتر از آلبرت اینشتین نابغه آلمانی و هاوکینگ بزرگترین فیزیکدان معاصر است، بلکه او را در بالای یک درصد افراد با هوش جهان قرار می دهد.

این افتخار که او توانسته به منسا وارد شود یعنی او به شبکه مغزهای سراسر جهان خواهد پیوست.

اولیویا اذعان می کند به سرعت اطلاعات جدید را یاد می گیرد و به خاطر می آورد اما می گوید پس از آنکه از نمره هوش خود مطلع شد "لال" شده بود.

دیر یا زود آدم پیر و خسته می شود در حالی که از اطراف خود غافل بوده است. آن وقت دیگر رسیدن به آرزوها و اهداف هم برایش بی تفاوت می شود و فقط او می ماند و یک خستگی بی لذت و فرصت و زمانی که از دست رفته و به دست نخواهد آمد.

جودی عزیزم! درست است، ما به اندازه خاطرات خوشی که از دیگران داریم آنها را دوست داریم و به آنها وابسته می شویم.

هرچه خاطرات خوشمان از شخصی بیشتر باشد علاقه و وابستگی ما بیشتر می شود.

پس هرکسی را بیشتر دوست داریم و می خواهیم که بیشتر دوستمان بدارد، باید برایش خاطرات خوش زیادی بسازیم تا بتوانیم در دلش ثبت شویم.

دوستدار تو : بابالنگ دراز

ای بهترین ارمغان زندگی با آمدنت به من آموختی زندگی با عشق گذر لحظه ها نیست بلکه عطر و بوی دیگریست.

فرزند نازنینم مرا رفتنیست و تو خواهی زیست.

من فرشته نبودم ولی تا آنجا که توانستم تلاش کردم تا انسان باشم و تو هم اینچنین باش...

اما تا به چرخش دورانم این آرزوها را در ذهنم برای تو خواهانم:

برایت از طلا تختی، و راهی رو به خوشبختی
برایت عمر نوحی را، وقار همچو کوهی را
برایت صبر ایوبی، حیات مملو از خوبی
برایت شاد بودن را، به دل آزاد بودن را
صداقت را
محبت را
شرافت را
برایت من دعا دارم
ز عشق تو صفا دارم...

همه ی فرشته های کوچولوی دنیا روز شما مبارک.

به عقیده من داش آکل تنها یک شخص نیست بلکه نماینده قشری از افراد جامعه ماست که باید آنها را به عنوان یک پدیده بررسی کرد. این افراد دارای ابعاد شخصی و اجتماعی هستند که در این نوشتار به بررسی آن می پردازم.

بعد شخصیتی و زندگی فردی داش آکل

به تعبیر برخی داش آکل، لات آسمان جل، جوانمرد و لوطی، ناقض قوانین رسمی و البته وضع کننده قوانین به تشخیص خود است. البته داش آکل، آزادمنش، کمک کننده به فقیران و نگه دارنده حرمت زنان و کودکان و در عین حال، بیدین و لامذهب، میخواره، مست و دعوایی است. شاید بتوان گفت شخصیتی مثل او، جمع اضداد است. شاید عیاران بهترین نمونه از این دست باشند که سابقه تاریخی وجود پدیده داش آکل ها را در جامعه ما، تأیید می کنند. عیاران جماعتی آزاد و بی غل و غش بودند که لزوماً دین مشخصی نداشتند. اما تمام زندگی خویش را فدای مردم می کردند. آنها تعلق خاطری به جاذبه های دنیایی از مال و ثروت، زن و زندگی نداشتند، عموماً با استقبال مردم روبرو می شدند و با قوانین رسمی سر سازگاری نداشتند.

چنین شخصیت هایی معمولاً در تاریکی و جایی زیر پوست جامعه رشد و نمو می کنند. ناگهان عاصی و سرکش سر بر می آورند. برای خود حریمی تعریف کرده و در عین اینکه به ظلم و بی عدالتی جامعه معترضند و بیشتر در جوامع استبداد زده، زاده می شوند، اما دیکتاتوری کوچک هستند که قوانین خاص خود را دارد و فضای اطرافشان را آنگونه که خود می خواهند مدیریت می کنند. داش آکل اساطیر گونه از تاریکی بر می آید، چون نوری می درخشد و به تاریکی فرو می رود. گویا همچون شهاب زمانی دیده می شود که رو به مرگ می رود.

داش آکل شخصیتی تنها دارد. بجوش نیست. آزادی اش را دوست دارد. البته عاشق هم می شود اما اهل گفتن راز دل نیست و گویا نباید به وصال برسد که اگر برسد دیگر داش آکل نیست. نمونه های شبیه داش آکل در جوامع دیگر نیز می توان سراغ گرفت. اما قهرمانهای فرهنگهای دیگر، مخصوصاً فرهنگ غربی همواره به وصال یار می رسند و پایانی خوش در انتظار آنهاست. نمونه بارز قهرمان هایی شبیه داش آکل، رابین هود است. او در ضمن اینکه آنارشیست است، آسمان جل و جوانمرد نیز هست، در عین حالی که بر علیه قوانین رسمی قیام می کند، کمک رسان فقیران نیز هست. اما رابین هود نمی میرد، بلکه با عشق خود ازدواج می کند. این امر بیانگر تفاوت فرهنگی جوامع غربی و شرقی است، ضمن اینکه فرهنگ عشق و مرگ در جوامع شرقی را نشان می دهد. چرا که در جوامع شرقی، مخصوصاً ایران، هیچگاه عاشقی که به معشوق می رسد، جدی تلقی نمی شود و به قول معروف، وصال مسلخ عشق است. عشق باید سوز، جدایی، داغ و فراق و نهایتاً مرگ همراه داشته باشد تا ماندگار شود. مانند لیلی و مجنون، فرهاد و شیرین و ... به همین دلیل، عشق داش آکل به مرجان دختر حاجی صمد، فرجامی به وصال ندارد. اما باید توجه داشت که همین شخصیت خاص، مورد اعتماد است چرا که حاجی صمد او را وکیل وصی خود می کند، آن هم در حضور امام جمعه و این نشان دهنده جهت گیری های خاص مردم است که نمی توان دلیل روشنی برای آن آورد.

بستر اجتماعی زاده شدن داش آکل و شخصیت اجتماعی او

باید بستر اجتماعی خاصی وجود داشته باشد تا چنین شخصیتهایی زاده شوند. شاید وجود نظام دیکتاتوری چند هزار ساله در ایران چه قبل و چه بعد از اسلام، یا وجود ایده قهرمان خواهی و قهرمان پروری در جامعه، عاجز بودن مردم از احقاق حق خویش و ترس از داغ و درفش حکومت یا ترس از مرگ در صورت طلب حق، دلایلی برای بوجود آمدن شخصیتهایی همچون داش آکل باشد. باید توجه داشت، شخصی با خصوصیات داش آکل، با شرایطی که برای جامعه او ذکر شد، حتماً باید چهره شود، زیرا جامعه چنین می خواهد. هرچند متأسفانه، جامعه بعد از زادن و پرورش افرادی مثل داش آکل، خود برای نابودی او تلاش می کند. به طور مثال بعد از پذیرفتن وصیت حاجی صمد که عین جوانمردیست، جامعه دوران او شروع به کوبیدن و بد گفتن از داش آکل می کند. او را بی ارزش جلوه می دهد و اجازه می دهد تا امثال کاکا رستم (مظهر نامردی) برای داش آکل خط و نشان بکشد.

البته شاید جامعه، داش آکل را آزاد می خواهد نه در بند زن و بچه و کسب و کار، اما خود وفای به عهد نیز که یکی از خصوصیات چنین اشخاصی است، اسارت می آورد. با مرگ داش آکل، گویی پروسه به اتمام می رسد و جامعه مدتی گیج و منگ شده ولی دوباره به سمت زایش و پرورش داش آکلی دیگر می رود. اگرچه یاد داش آکل همیشه گرامی است و در بین عوام همیشه از اون به نیکی یاد می شود، اما هیچکس از کیفیت زندگی شخصی داش آکل آنچنان خبر ندارد و اگر هم مطلع است راضی نمی شود که چنین فداکارانه به سوی نیستی رود. می توان گفت، داش آکل جزء جدایی ناپذیر چنین جوامعی است و بدون او چیزی کم است. مردم نیز به دلیل حافظه تاریخی و اجتماعی که دارند، از چنین شخصیت هایی که البته نمونه شان در تاریخ کم نیست، استقبال می کنند. حتی می توان گفت، جامعه دوران داش آکل، منتظر آمدن اوست زیرا چنین جوامعی حتماً باید قهرمان داشته باشند. جالب اینجاست که خود این جوامع سبب ساز نابودی قهرمان های خویشند زیرا همیشه فراتر از طاقت آنها از ایشان توقع دارند.

تأثیر داش آکل بر اجتماع

1- تأثیر بر عوام: در بین عوام عموماً روش و منش چنین شخصیت هایی تأثیر زیادی دارد و حتی تا مدتها تکیه کلامها و یا حرفهایشان به ضرب المثل تبدیل می شود. مانند حکایت فضیل عیاض (دزدی که توبه کرد و جوانمرد شد). در ضمن نوچه ها و دست پرورده های چنین افرادی، بعد از آنها یا جایشان را میگیرند و یا تبلیغ کننده و اشاعه دهنده نام یا عملکرد آنها خواهند بود.

2- تأثیر بر خواص: البته نمی توان داش آکل را برآمده از عوام و تأثیر گذار صرف بر آنها تلقی کرد. چرا که بسیاری از خواص از او تأثیر می گیرند. به نظر کدام درست است؟ اینکه داش آکل بوده و هدایت آن را نوشته است یا هدایت آن را نوشته و داش آکل بوجود آمده است. به عقیده من هر دو درست است، زیرا داش آکلها در بطن جامعه بوده اند و هدایت یکی از آنها را کشف کرده و با نام داش آکل او را خلق کرده و به رشته تحریر در آورده است. و سپس خود این داش آکل کشف شده بر دیگر خواص تأثیر خود را دارد.

کپی برداری از این مطلب با ذکر نام سایت بلامانع است !

ایران در مقابله با ساخت فیلمی موهن علیه پیامبر اسلام، اسکار را تحریم کرد. این سیاست در نگاه نخست به شدت ارزشی و برخاسته از آرمانهای والای تصمیم گیرندگان آن به نظر می آید.

سایت جوان ضمن اشاره به مطلب فوق در مطلبی به قلم محمدحسین جعفریان آورده است: از همین رو وقتی یکی از مسئولان وزارت ارشاد که در نظر من مدیری محترم و دلسوز است، زنگ زد و گفت: آیا بیانیه ای را که اغلب چهره های فرهنگی کشور در تحریم اسکار امضا کرده اند، شما هم امضا می کنید یا نه؟ بی درنگ پاسخ مثبت دادم و از آنجا که ذره ای در تقدس و لزوم این حرکت تردید نداشتم، نام برخی از دوستان سرشناس را نیز بدون اطلاع آنها اضافه کردم و به تلفن کننده اطمینان دادم موافقت آنها را خودم خواهم گرفت.

البته پس از پایان مکالمه برایم این سوال مطرح شد که چرا باید خود مدیران یک وزارتخانه به تکاپو بیفتند تا برای چنین امری امضا جمع کنند؟ زیرا ارزش چنین حرکت هایی به خودجوش بودن آنهاست. اما باز خودم را قانع کردم که اهمیت این مسئله سبب شده تا دوستان خود زودتر به میدان بیایند و کاری کنند تا ما از دیگر جوامع اسلامی در این جهاد مقدس عقب نمانیم و با این استدلال حتی در دل، تحسین شان کردم. اما چند روز بعد که معلوم شد کمیته انتخاب سینمای ایران برای اسکار، فیلم «یه حبه قند» را برای شرکت در این مراسم برگزیده و با این تصمیم- تحریم اسکار- این فیلم در واقع بار دیگر از یک حق مسلم خود که لیاقتش را داشته محروم شده، آن تلفن و رفتار دوستان مسئولم، سخت دلگیر و مأیوسم کرد.

البته هنوز هم باور دارم آثار مثبت این تصمیم بیشتر و شدنش بهتر از نشدنش بود ولی سؤالاتی در این میان بی پاسخ باقی ماند که بدجور آزاردهنده اند. از جمله آنکه مسئولان تصمیم گیرنده که از مدتها پیش در جریان فعالیت کمیته انتخاب بودند، چرا از همان آغاز با شعار تحریم اسکار دست به این جهاد فرهنگی نزدند و تنها ساعاتی پس از اعلام فیلم منتخب، پی به اهمیت این تصمیم ارزشی بردند و آن را اعلام کردند؟

ناظران بی طرف سینمای این سرزمین، برخورد عجیب و تأسف انگیز این عزیزان را با این فیلم که آبروی سینمای ماست، در جشنواره فجر از یاد نمی برند. آنگاه که به خاطر اندک اعتراض کارگردان آن به ترکیب هیئت داوران جشنواره، به جای گفت و گو و تبادل نظر با وی، ناگهان فیلم از تمام مراحل مسابقه حذف شد و تا امروز به محاق کامل رفته است. واقعاً چرا ما برعکس توصیه خداوند به مؤمنانش، با دگراندیشان رحیم هستیم و با دلسوزان و همفکران خودمان بدتر از دشمن و بدتر از کفار رفتار می کنیم. چطور است که پروژه «لاله» اینقدر برای مسئولان فرهنگی مهم می شود و برخلاف تمام شعارهای ضدهالیوودی، کارگردان درجه دهم هالیوودی اش بر صدر می نشیند و قدر می بیند، اما آدمی چون «میرکریمی» به خاطر اندک اعتراض، این سان مغضوب درگاه می شود و حتی وقتی هم بر ارزشهای جهانی کارش صحه می گذارند، به این بهانه حتی با توسل و هزینه کردن از مقدسات، در صدد حذفش به هر قیمت برمی آییم.

در همین ارتباط سایت جهان نیوز نیز در مطلبی به قلم کیوان صائمی آورده است:

سیاست، در حال گسترش سیطره صلبش بر همه حوزه های دیگر جامعه ایران به ویژه فرهنگ است. نمونه حاضر و برجسته این قضیه رویکردی است که درحوزه سینما در همه این سالها در حال اجرایی شدن است. از بایکوت فیلمهای ارزشی و سالم توسط جریان روشنفکری نقد در ایران به واسطه نزدیکی تفکر صاحبان آن فیلمها به نظام و حکومت تا برخورد حذفی و ناعادلانه بخشی از مجریان سیاست های فرهنگی خرد دولت با برخی از فیلمها و فیلمسازان به دلیل لجبازیهای صنفی و حتی سیاسی.

دو سال پیش در جشنواره فجر ماجرای آخرین فیلم میرکریمی یک حبه قند ماجرای جالبی بود برای اینکه نشانمان دهد که چگونه می توان برخلاف سیاستهای کلان فرهنگی نظام یک فیلم را قربانی لجبازیهای بچه گانه کرد.

قبل از شروع جشنواره میرکریمی درباره داوران و سیاستهای فرهنگی جشنواره و وزارت ارشاد مصاحبه کرده بود و حرفهای تندی درباره آنها زده بود و این آغازی بود بر کلید خوردن بایکوت و نادیده گرفتن یک حبه قند.

فیلم میرکریمی فیلم فوق العاده باارزشی بود و نزدیکترین نمونه برجسته به آنچه رهبر انقلاب در دیدار با سینماگران آن نوع سینمای امیدبخش را کلید حل مشکلات کشور نامیده بود. فیلم کاملا در مقابل جریان مد روز سینمای ایران در این سالها چیزی که نامش را سیاه نمایی از ایران و زندگی ایران می گذارند ایستاده بود و در لابه لای 90 دقیقه روایت داستانش بارقه های پررنگی از امید و حیات با مولفه های ایرانی و اسلامی را نمایش می داد.

ماجراهای حاشیه ای جشنواره فجر دو سال پیش که برای میرکریمی به وجود آمد اساسا غیرقابل درک بود، اما به نظر می رسد میرکریمی هر حرفی هم زده باشد چنین بی اعتنایی لجبازانه ای با این اثر ارزشمند ملی چیزی جز بلاهت نمی توانست لقب بگیرد.

یک حبه قند عملا نادیده انگاشته شد با وجود ارزش های برجسته اش حتی در حاشیه ای ترین جوایز جشنواره هم نامزد نشد و اکران آن هم در نهایت سادگی و بی سر و صدایی انجام شد.

حالا این ماجرای جالبی است که گفته شد همین فیلم قرار است از سوی ایران به اسکار فرستاده شود؛ هرچند بعدا موضوع تحریم اسکار جدی و قطعی شد.

اما جدا از جنبه های فنی با کیفیت فیلم، مهمتر از آن "یک حبه قند" فیلم کاملا سالم و باارزشی است که همه آن چیزهایی که خیال می کنیم یک فیلم ایرانی باید داشته باشد در خودش جمع و جور کرده است. می شود به فیلم خرده گرفت که طولانی است یا در مواقعی از ریتم می افتد یا چیزهای دیگر اما فکر می کنم ارزش هایی که فیلم میرکریمی دارد انقدری هست که اصلا نشود به این چیزها فکر کرد. نقطه اوج کار میرکریمی نگاه واقعی و پر از جزئیاتی است که از آدمهای ایرانی داستانش میدهد.

برشی که یک حبه قند از زندگی 24 ساعته پرماجرای یک خانواده یزدی نشانمان می دهد آیینه واضح و مشخص از سنتها و عادات و رسوم و اعتقادات و رفتارهای آدم های ایرانی با عصاره خوش بینی و امید است و میرکریمی خیلی خوب توانسته است از همه عناصری که نیاز بوده است کمک بگیرد تا فیلمش را تبدیل به نمایشی پررنگ و جامع از جامعه ایرانی پرانگیزه و پر امید کند.

نمی توان تحسین خود را از میرکریمی دریغ کرد برای نمایش هوشمندانه شخصیت فرهاد اصلانی روحانی دل نازکی که چقدر باهوش است و حواسش به چه چیزهایی هست. تک تک شخصیتهای فیلم و داستانهای هر کدام از این آدم ها پر از نکته و جزئیات ارزشمند است برای ارائه نمونه والایی از زندگی به سبک ایرانی.

اگر سال پیش جدایی نادر از سیمین فرهنگ و خانواده ایرانی را اینچنین تهی از هر عنصر و نشانه ایرانی نمایش داده بود، میرکریمی کاملا در نقطه مقابل آن ایستاد. حیف که در داخل ایران فیلم دیده نشد.