اطلاعات عمومی

کاراکتر امین در فیلم "پرسه در مه" که شهاب حسینی نقش آن را بازی می کند، شخصیتی از خود بریده و پریشان است که پروسه دردناکی را در مسیر خلق شاهکارش طی می کند، یک سلوک گیج کننده از خلاقیت، سکون، تزلزل و ناامیدی که تا مرز خودویرانگری و فروپاشی روحی و جسمی اش پیش می رود. شهاب حسینی در این نقش خیره کننده است، طوری که اصلا نمی توانیم در هیچ یک از قاب های فیلم از او چشم برداریم. این در حالی است که جواهری چون لیلا حاتمی در مقابلش بازی می کند که خودش می تواند ستاره هر نما باشد و نگاه ما را از هر چیزی به سوی خود بدزدد اما با این وجود شهاب حسینی در این فیلم کاری می کند که اجازه نمی دهد از قلمروی جذبه حضورش خارج شویم و حتی بعد از تمام شدن فیلم احساس می کنیم تکه هایی از خاطرات او را با خود به خانه آورده ایم.

بازی شهاب حسینی از نوعی ابهام و چندگانگی برخوردار است که برای نمایش ناآرامی های ذهن امین عامل اساسی به حساب می آید. او در این نقش مثل خوابگردها رفتار می کند و در مرز میان واقعیت و خیال حرکت می کند، چنان که آدم باور می کند امین در یک خواب طولانی ذهنی زندگی می کند و در حال ساختن رویایی برای گریز از مرگ است. بازی او در این فیلم بیش از هر چیزی بر چشمهایش متکی است، انگار که ذهنش را برای ما عریان کرده و اجازه داده است تا ما هر چیزی را که در آن می گذرد، از طریق چشمهایش ببنیم و بفهمیم که او در مسیر از دست دادن خلاقیتش چه رنجی را می کشد. آن تنگ کردن چشمها، پرپر زدن پلکها و نگاههای ثابت به شدت حس سودازدگی و ...امین را به ما القا می کند.

بگذارید سه نمونه از زیباترین صحنه های فیلم را که خیلی دوستشان دارم با هم مرور کنیم و ببینیم شهاب در آن چه جادویی به کار می برد که افسون این صحنه ها از سرمان نمی پرد. یکی جایی است که رویا امین را در کلبه ای متروک در شمال می یابد. ظاهرا شهاب در این صحنه هیچ کار خاصی انجام نمی دهد. ما او را می بینیم که با انگشت قطع شده اش در کلبه ای خالی و ساکت به نقطه ای دور خیره شده است. شاید باورش سخت باشد که همین نگاه ثابت و خیره شهاب کاری می کند که احساس می کنیم مدتهاست روح زندگی از وجود امین پر کشیده و او به عدم پیوسته است، به نیستی، نابودی و نسیان.

دیگری صحنه ای است که امین مثل مرده ای که سالهاست از زندگی دل بریده، روی تخت بیمارستان خوابیده است و دیگران در حال پایان دادن به زندگی او هستند، در حالی که او تازه به جاهای شیرین رویایش رسیده و میل به زندگی را در خود یافته است. او تنها با پلکهایش ناامیدانه می کوشد که به آنها بفهماند تا دقایقی دیگر از کما بیرون خواهد آمد اما کسی لرزش ضعیف پلکهایش را نمی بیند.

نمونه آخر که یکی از حسرتبارترین صحنه های عاشقانه سینماست، جایی است که امین برای نخستین بار رویا را می بیند و در چشمهایش چنان درخششی از حس زندگی دیده می شود که آدم فکر می کند او می تواند با این عشق دنیا را فتح بکند، اما ناخودآگاه به یادمان می آید که این آخرین تصویری است که امین از این دنیا با خود می برد و با اینکه دلمان سخت می گیرد اما احساس می کنیم امین آدم خوشبختی بود که این فرصت را یافت تا رویای دلخواهش را در این دنیای بی رحم بسازد.

در تمام مدت تماشای فیلم احساس می کردم شهاب حسینی برای بازی در این نقش به اندازه خود امین عذاب کشیده است تا بتواند این شوریدگی و پریشانحالی را به ما منتقل کند. حتما بارها تا انتهای اندوه و جنون رفته و برگشته و جسم و روحش پا به پای او ویران شده است. درواقع او هم مثل امین یک پروسه دردناک را طی کرده است تا برای ما رویای یک زندگی عاشقانه تر را بسازد.

این یادداشت بهانه ای برای قدردانی از شهاب حسینی برای بازی در فیلم "پرسه در مه" است تا بداند که با وجود ظلمی که در اکران به این فیلم کردند ما بازی درخشان او را دیدیم و در رنج و لذت او شریک شدیم. از بهرام توکلی هم ممنونیم که با خلق امین و انتخاب و هدایت ظریف و ماهرانه شهاب حسینی برای آن، جواهر دیگری را به گنجینه شخصیتهای ماندگار عمرمان افزود.


منبع : خبرآنلاین

  محمد مصدق در ۲۹ اردیبهشت ۱۲۶۱ هجری شمسی در تهران (و به روایتی در روستای آهو از توابع آشتیان) بدنیا آمد. پدرش میرزا هدایت‌الله آشتیانی معروف به «وزیر دفتر» از بزرگمردان دوره‌ ناصری و مادرش ملک تاج خانم (نجم السلطنه) فرزند عبدالمجید میرزا فرمانفرما و نوه عباس میرزا ولیعهد قاجار و نایب‌السلطنه ایران بود.



هنگام مرگ میرزا هدایت‌الله در سال ۱۲۷۱ شمسی محمد ده ساله بود، و ناصرالدین شاه علاوه بر اعطای شغل و لقب میرزا هدایت‌الله به پسر ارشد او میرزا حسین خان، محمد را «مصدق‌السلطنه» نامید. محمد خان مصدق‌السلطنه پس از تحصیلات مقدماتی در تبریز به تهران آمد، در سال 1278 دائی مصدق (عبدالحسین میرزا فرمانفرما) در حالیکه محمد مصدق ۱۷ سال بیشتر نداشت، با بقیه افراد فامیل مادری اتابک را کنار زدند و مصدق مستوفی خراسان شد. پس از اینکه به مستوفی‌‌گری خراسان گمارده شد، با وجود سن کم بر کار خود مسلط یافت و توجه و علاقه عموم را جلب کرد.

مصدق‌السلطنه در اولین دوره انتخابات مجلس مشروطیت به نمایندگی از طبقه اعیان و اشراف اصفهان انتخاب شد ولی اعتبارنامه او به ‌دلیل سن او که به سی سال تمام نرسیده بود رد شد. مصدق در سال ۱۲۸۷ خورشیدی برای ادامه تحصیلات خود به فرانسه رفت و پس از خاتمه تحصیل در مدرسه علوم سیاسی پاریس به سوئیس رفت و به اخذ درجه دکترای حقوق در دانشگاه نوشاتل نائل آمد.

دکتر مصدق در خاطرات خود از دوران اقامت در سوئیس که آنرا «وطن ثانوی» خود می‌خواند، می‌نویسد: «در آنجا بودم که قرارداد وثوق‌الدوله بین ایران و انگلیس منعقد گردید.... تصمیم گرفتم در سوئیس اقامت کنم و به کار تجارت پردازم. مقدار قلیلی هم کالا که در ایران کمیاب شده بود خریده و به ایران فرستادم؛ و بعد چنین صلاح دیدم که با پسر و دختر بزرگم که ده سال بود وطن خود را ندیده بودند به ایران بیایم و بعد از تصفیه کارهایم از ایران مهاجرت نمایم. این بود که همان راهی که رفته بودم به قصد مراجعت به ایران حرکت نمودم...»

دکتر مصدق سپس شرح مفصلی از جریان مسافرت خود از طریق قفقاز به ایران داده و از آن جمله می‌نویسد چون کمونیست‌ها بر این منطقه مسلط شده بودند، به او توصیه کرده بودند که دست‌هایش را با دوده سیاه کند تا کسی او را سرمایه‌دار نداند! دکتر مصدق اضافه می کند: «به دستور ژنران قنسول ایران در تفلیس اتومبیلی تهیه نمودند که با پرداخت چهل هزار مناتت مرا به پتروسکی برساند و از آنجا از طریق دریا وارد مشهدسر (بابلسر فعلی) شویم. ولی چند ساعتی قبل از حرکت خبر رسید که کمونیست‌ها دربند را تصرف کرده‌اند که از این طریق نیز مایوس شدم و چون ناامنی در تفلیس رو به شدت می‌گذاشت از همان خطی که آمده بودم به سوئیس مراجعت کردم.»

مصدق پس از دریافت مدرک از دانشگاه نوشاتل، به ایران بازگشت و تقدیر و سرنوشتش این بود که در ایران به تمام پست‌ها و مشاغل حساسی که یک چهره سیاسی می‌تواند برسد، دست یابد. مصدق در ابتدای کار چون با بعضی مسائل در ایران، به ویژه قرارداد سال 1919 میلادی با انگلیس مخالف بود، تصمیم داشت دوباره به سوئیس بازگردد، ولی کابینه مشیرالدوله برای تصدی مقام وزارت عدلیه (دادگستری) از وی دعوت به عمل آورد و این شروع کار بود. وی در ادامه، در پاییز سال 1299 به حکومت فارس منصوب گردید و سال 1300 به وزارت دارایی رسید. مصدق بعد از این سمت، در سال 1301 نیز در آذربایجان به مشاغل دولتی سطح بالا رسیده و مدتی بعد به دلیل مخالفت با حکومت مرکزی از این سمت استعفا داد. سال بعد وزیر امور خارجه ایران شد و در سال 1303 که همزمان با آغاز دوره پنجم مجلس قانون‌گذاری بود، به نمایندگی مردم تهران در مجلس شورای ملی انتخاب شد. همین طور در دوره ششم نیز دوباره به این سمت دست یافت.

بعد از اتمام دوره ششم به دلیل دخالت دولت در انتخابات مجلس، از سیاست کناره‌گیری نمود. دکتر مصدق بارها از سوی دولت و حکومت به زندان افتاد و یا تبعید شد. از آن جمله بعد از کناره‌گیری از سیاست در چهارم تیر سال 1319 بود که به بیرجند اعزام شد و تا آذرماه همان سال در زندان بود و دوباره به احمدآباد تبعید شد. مصدق در دوره‌های چهاردهم و شانزدهم مجدداً از طرف مردم تهران به عنوان نماینده انتخابی و مردمی به مجلس رفت و در این زمان بود که برای احقاق حقوق مردم ایران به تشکیل جبهه ملی اقدام کرد تا بتواند در راه مبارزه برای ملی کردن صنعت نفت ایران گام‌های مثمر ثمرتری را بردارد و عاقبت موفق شد در روز 29 اسفند 1329 قانون ملی شدن صنعت نفت را از تصویب مجلس سنا بگذراند.

در اردیبهشت ماه سال 1330 دکتر مصدق با تکیه به رای اعتماد اکثر نمایندگان مجلس و برای به ثمر رساندن قانون ملی شدن صنعت نفت و نظارت هرچه بهتر بر انجام امور، مقام نخست وزیری ایران را پذیرفت. نخستین اقدام دکتر مصدق پس از معرفی کابینه، اجرای طرح ملی شدن صنعت نفت بود. بدنبال شکایت دولت انگلیس از دولت ایران و طرح شکایت مزبور در شورای امنیت سازمان ملل، دکتر مصدق عازم نیویورک شد و به دفاع از حقوق ایران پرداخت. سپس به دادگاه لاهه رفت و در احقاق حق ملت ایران به پیروزی دست یافت. در بازگشت به ایران سفری نیز به مصر کرد و در آنجا مورد استقبال پر شکوه ملت مصر قرار گرفت.

انتخابات دروه هفدهم مجلس بخاطر دخالت‌های ارتشیان و دربار به تشنج کشید و کار بجایی رسید که پس از انتخاب 80 نماینده، دکتر مصدق دستور توقف انتخابات حوزه‌های باقی مانده را صادر کرد. دکتر مصدق برای جلوگیری از کارشکنی‌های ارتش از شاه درخواست کرد اداره وزارت جنگ را به دولت بسپارد. این درخواست از طرف شاه رد شد و به همین دلیل دکتر مصدق در 25 تیرماه 1331 از مقام نخست‌وزیری استعفا کرد. یک روز بعد، مجلس قوام‌السلطنه را به نخست‌وزیری انتخاب کرد و قوام‌السلطنه با صدور بیانیه شدیداللحنی نخست‌وزیری خود را اعلام نمود.

مردم که از برکناری دکتر مصدق شدیدا خشمگین بودند، در پی چهار روز تظاهرات و قیام‌های پیوسته در حمایت از دکتر مصدق، موفق به ساقط کردن دولت قوام شدند و در 30 تیر 1331 دکتر مصدق بار دیگر به مقام نخست‌وزیری ایران رسید.

در روز 9 اسفند ماه 1331 دربار با کمک عده‌ای از روحانیون، افسران اخراجی و اراذل و اوباش تصمیم به اجرای طرح توطئه‌ای علیه مصدق گرفتند تا او را از بین ببرند. نقشه از این قرار بود که شاه در آن روز به عنوان سفر به اروپا از پایتخت خارج شود و اعلام دارد که این خواسته دکتر مصدق است. اراذل و اوباش وابسته به دربار هم به بهانه جلوگیری از سفر شاه در مقابل کاخ شاه تظاهرات برپا کنند و هنگام خروج دکتر مصدق از دربار وی را به قتل برسانند. ولی از آنجاییکه مصدق از نقشه اطلاع یافت توانست جان سالم بدر برد و توطئه با شکست روبرو شد. با این حال همان زمان، سرتیپ افشار طوس رئیس وفادار شهربانی دکتر مصدق، بوسیله عمال دربار و افسران اخراجی به طرز وحشیانه‌ای به قتل رسید.

بعلت اختلافات شدید مجلس با دولت دکتر مصدق، و بدنبال استعفای بسیاری از نمایندگان مجلس، دولت اقدام به برگزاری همه‌پرسی در سطح کشور نکرد تا مردم به انحلال یا عدم انحلال مجلس رای دهند. در این همه‌پرسی که البته به خاطر همزمان نبودن زمان انتخابات در تهران و شهرستان‌ها، و همچنین جدا بودن محل صندوق‌های مخالفان و موافقان انحلال مجلس مورد انتقاد بسیاری از منتقدان قرار گرفت؛ در حدود دو میلیون ایرانی به انحلال مجلس رای مثبت دادند و مجلس در روز 23 مرداد 1332 رسما منحل شد.

در روز 25 مرداد 1332 طبق نقشه‌ای که بعدها مشخص شد سازمان‌های جاسوسی آمریکا و انگلیس برای براندازی دولت مصدق کشیده بودند، شاه دستور عزل دکتر مصدق را صادر نمود و رئیس گارد سلطنتی خویش، سرهنگ نصیری را موظف نمود تا با محاصره خانه نخست‌وزیر فرمان را به وی تحویل دهد. همچنین نیروهایی از گارد سلطنتی مامور بازداشت عده‌ای از وزرای دکتر مصدق شدند. ولی نیروهای محافظ نخست‌وزیری در یک حرکت غافلگیرکننده رئیس گارد سلطنتی و نیروهایش را خلع سلاح و بازداشت نمودند و نقشه کودتای 25 مرداد به شکست انجامید.

در روز 28 مرداد ماه 1332 دولت‌های آمریکا و انگلیس با اجرای نقشه دقیق‌تری دست به کودتای دیگری علیه دولت ملی دکتر مصدق زدند که این‌بار باعث سقوط دولت وی شد. در این روز سازمان سیا با دادن پول به ارتشیان و اراذل و اوباش تهران آن‌ها را به خیابان‌ها کشاند. بدلیل خیانت رئیس شهربانی و بی‌توجهی رئیس ستاد ارتش دولت مصدق، کودتاچیان توانستند به آسانی خود را به خانه دکتر مصدق برسانند و پس از چندین ساعت نبرد خونین، گارد محافظ نخست‌وزیری را نابود کنند و خانه وی را پس از غارت کردن به آتش بکشانند. ولی دکتر مصدق موفق شد به همراه یاران خود از نردبان استفاده کند و به خانه همسایه پناه ببرد. در این کودتا گروهی از یاران سابق دکتر مصدق نیز دخالت داشتند و همزمان اعضای حزب کمونیست توده که در روزهای 26 و 27 مرداد به بهانه هواداری از دکتر مصدق دست به راهپیمایی زده بودند، در روز 28 مرداد هیچ عملی بر ضد کودتاچیان انجام ندادند.

با پیروزی کودتا، در روز 29 مرداد دکتر مصدق و یارانش خود را به حکومت کودتا به رهبری سپهبد زاهدی تسلیم کردند. دکتر مصدق بعدها در دادگاه نظامی، با برملا کردن اسرار کودتای 25 و 28 مرداد چهره کودتاچیان را نزد جهانیان رسوا کرد اما در پایان دادگاه وی را به 3 سال زندان محکوم کردند و پس از گذراندن 3 سال زندان، دکتر مصدق به ملک خود در احمد آباد تبعید شد و تا آخر عمر تحت نظارت همان‌جا ماند. در سال 1342 همسر دکتر مصدق، خانم ضیاالسلطنه، در سن 84 سالگی درگذشت و دکتر مصدق را بیش از پیش در غم فرو برد. حاصل ازدواج وی و دکتر مصدق 2 پسر و 3 دختر بود.

در ۱۴ اسفند ماه ۱۳۴۵ ساعت ۶ صبح دکتر محمد مصدق به دنبال یک دوره طولانی بیماری سرطان، در سن ۸۴ سالگی درگذشت. او وصیت کرده بود پیکرش را کنار کشته‌شدگان ۳۰ تیر در «آرامگاه ابن‌بابویه» دفن کنند، ولی با مخالفت شاه چنین نشد و او در یکی از اتاق‌های خانه‌اش در احمدآباد به خاک سپرده شد.



در سال‌های حکومت محمدرضا پهلوی برگزاری مراسم بزرگداشت دکتر محمد مصدق از سوی حکومت وقت ممنوع اعلام شد اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی در تاریخ 15 اسفند 57 یکی از بزرگترین گردهمایی‌های سیاسی در سالروز درگذشت رهبر نهضت ملی نفت بر مزار وی در احمدآباد برگزار شد. در این مراسم که آیت‌الله طالقانی سخنران آن بود، به نوشته روزنامه اطلاعات یک میلیون نفر به احمدآباد رفتند.

اطلاعات در شماره همان روز در توصیف این مراسم نوشت: «امروز ایران پس از دوازده سال خون دل خوردن و خاموشی بخاطر عجز از برپایی مراسم تجلیل از شادروان دکتر محمد مصدق رهبر ملی خود باشکوهی خیره کننده یاد آن بزرگ مرد تاریخ مبارزات ضد استعماری ملل شرق را گرامی داشت. مراسم تجلیل از این ابرمرد چندان باشکوه بود که بی‌شک پرتو پرجلالش قرون متمادی بر صفحات تاریخ جدید ایران پرتو خیره کننده‌ای داشت.»




منبع: تاریخ ایرانی

آخرین نیوز: روابط عمومی دانشگاه صنعتی شریف از درگذشت یکی از دانشجویان دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف به دلیل اقدام به خودکشی در شامگاه روز پنج شنبه دوازدهم اسفند ماه خبر داد.

 

به گزارش ایسنا، دانشگاه صنعتی شریف در پیامی ضمن اظهار تاسف از این ضایعه و عرض تسلیت به بازماندگان این دانشجو برای ایشان طلب مغفرت می‌نماید.

در این پیام آمده است: مهدی علی آقایی دانشجوی کارشناسی ارشد ورودی سال 1387 بود که بنا به اظهارات خانواده‌ وی، علی آقایی در هفته‌های اخیر دچار برخی مشکلات عاطفی شده بود. در عین حال وی هرگز تماسی با مرکز مشاوره دانشگاه نداشته است. چند تن از اعضای هیات رییسه‌ دانشگاه تا لحظات آخر در بیمارستان به امید بهبود این دانشجو حضور داشته‌اند و با قلبی آکنده از درد و اندوه شامگاه پنج شنبه این بیمارستان را ترک نمودند.

آخرین نیوز: پليس برزيل از دستگيري مردي خبر داد كه در دو سال گذشته بيش از 200 هزار مرتبه با تلفن اورژانس تماس گرفته است.

به گزارش ایسنا؛ «لوكاس روزاريو» سخنگوي پليس امنيت ايالت «سرجيپ» در برزيل در مصاحبه‌اي با رسانه‌هاي رسمي اين كشور عنوان كرد: «خوزه اويلسون سانتوس» شب گذشته توسط پليس شهر «آراكاخو» دستگير شد.

اين مقام مسئول پليس امنيت برزيل در ادامه به خبرگزاري آسوشيتدپرس يادآور شد: اين مرد متهم است كه در دو سال گذشته بيش از 200 هزار مرتبه با فوريت‌هاي اورژانس تماس گرفته و براي اين مرجع مزاحمت ايجاد كرده است. همچنين ماموران تا مدت‌ها نمي‌توانستند محل اختفاي اين مرد را پيدا كنند؛ چرا كه وي در اين مدت از تلفن‌هاي همراه سرقتي استفاده ‌كرده بود.

در بيانيه پليس برزيل هم آمده است كه اين مرد زماني دستگير شد كه مشغول تماس گرفتن از يك باجه تلفن عمومي بود. او قصد داشت يك حريق صوري را گزارش دهد. ماموران در حالي كه او چند دقيقه بيشتر با تلفن صحبت مي‌كرد موفق شدند محل تماس را ردگيري كرده و او را دستگير كنند.

همچنين اين مرد به اتهام ايجاد مزاحمت تلفني و اشغال‌كردن تلفن فوريت‌هاي اورژانس به بيش از شش سال حبس محكوم شد.

بهترین شهر دنیا برای زندگی در دنیا، بزرگترین منطقه شهری در غرب کانادا و سومین شهر بزرگ این کشوراست. این شهر، دارای یکی از بزرگترین تنوع های زبانی و قومیتی در کاناداست. با وجود اینکه ۵۲ درصد ساکنین شهر، دارای زبان مادری غیر از انگلیسی هستند، دارای یکی از بهترین شرایط توسعه پایدار در دنیا و در میان شهرهای انگلیسی زبان است.
شرایط مناسب زندگی و پیشرفته بودن اماکن عمومی مانند کلوب های ورزشی و ورزشگاه ها، این شهر را به عنوان محل برگزاری المپیک زمستانی ۲۰۱۰ میلادی انتخاب کرد.

۲- وین – اتریش

دومین شهر در لیست مذکور، پایتخت اتریش و یکی از نه ایالت این کشور است. امنیت پایدار این شهر و وضعیت مناسب سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ، باعث قرار گرفتن بسیاری از سازمانهای مهم بین المللی مانند سازمان ملل، اوپک و آژانس بین المللی انرژی هسته ای شده است.
این شهر بارها به عنوان بهترین شهر دنیا برای زندگی انتخاب شده است و امسال با اختلاف بسیار کمی با ونکووردر رده دوم قرار گرفته است.

۳- ملبورن – استرالیا

سومین شهر خوب دنیا برای زندگی، دومین شهر پر جمعیت استرالیا است. ملبورن به عنوان شهر بازرگانی، هنر، آموزش، تفریح و توریسم استرالیا شناخته می شود.
این شهر به علت قرار گرفتن بسیاری از مراکز مهم فرهنگی دنیا در آن به عنوان پایتخت فرهنگی استرالیا شناخته شده است.

۴- تورنتو – کانادا

بزرگترین شهر کانادا و مرکز استان اونتاریو، در لیست بهترین شهرهای دنیا، مقام چهارم را بدست آورده است. این شهر با وجود جمعیت زیاد ساکنین (اولین در کانادا و پنجمین در آمریکای شمالی)، دارای فضای بسیار مناسب شهری و معماری مدرن است. همچنین یکی از فعالترین شهرهای دنیا از لحاظ فعالیت های اقتصادی است و یکی از مراکز اصلی ارتباطات ماهوارهای و مخابراتی، رسانه، هنر، فیلم سازی، توریسم و صنایع هوا- فضا در دنیاست.

۵- کالگری – کانادا

چهارمین شهر پرجمعیت کانادا و مرکز انرژی این کشور محسوب می شود. بسیاری از کمپانی های نفت و گازی دنیا در این شهر مشغول به فعالیت هستند و یکی از بهترین آمار شاغلان در دنیا را به خود اختصاص داده است و به همین دلیل، مقصد بسیاری از مهاجرین به کاناداست.
این شهر به عنوان یکی از مراکز ورزش های زمستانی دنیا و یکی از بهترین مکانهای دنیا برای اکوتوریسم شناخته شده است. آینده رو به رشد و ظرفیت های بالای اقتصادی یکی دیگر از چشم اندازهای زندگی در این شهر است.

۶- هلسینکی – فنلاند

پایتخت و مرکز فنلاند امسال مکان ششم بهترین شهرهای دنیا را به خود اختصاص داده است. این شهر شمالی ترین منطقه کره زمین است که دارای جمعیت بالای یک میلیون نفر است. هلسینکی یکی از مراکز مورد توجه اقتصادی، هنری و فرهنگی در دنیاست.

۷- سیدنی – استرالیا

بزرگترین شهر استرالیا، به عنوان چند فرهنگ‌ترین شهر دنیا را نیز به خود اختصاص داده است و مقصد اصلی مهاجرین به این کشور است. یکی از زیباترین شهرهای جهان از منظر معماری شهری و یکی از بزرگترین مراکز هنری دنیاست.

۸- پرث – استرالیا

نهمین شهر برتر دنیا برای زندگی نیز از استرالیا است. بزرگترین و پرجمعیت ترین شهر غرب استرالیا، سالها به عنوان یکی از بهترین مناطق دنیا برای کسب و کار شناخته می شود. این شهر یکی از بهترین فرصت های سرمایه گزاری و راه اندازی شغل های جدید و امنیت بسیار پایدار آن شناخته شده است

۹- آدلاید – استرالیا

نهمین شهر برتر جهان برای گذران زندگی نیز در استرالیا است و با این حساب، سه شهر استرالیایی، در لیست ده شهر دنیا قرار دارند. بسیاری از فستیوال های هنری و ورزشی دنیا در این شهر برگزار می شود و میوه های و مواد غذایی مشهور و باکیفیت آن به سراسر دنیا صادر می شود و باعث بوجودآمده شرایط مناسب شغلی و جدید در این هر شده است.

۱۰- آوکلاند – نیوزلند

پرجمعیت شهر نیوزلند نیز جزو دهمین شهر برتر دنیا قرار گرفته است. یکی از بهترین و سالم ترین مناطق آب و هوایی جهان را دارد و یکی از مناطق بسیار مطلوب برای زندگی سالم است.

آخرین نیوز: پژو به دنبال راهی برای افزودن جنبه های زیست محیطی در طراحی خودروهای مسابقه اش است و یکی از این ایده هایش را در نمایشگاه خودرو ژنو عرضه کرده است.